Het is de droom van elke roulette speler. Het vinden van een systeem waarmee je roulette kunt verslaan. De droom om veel geld van het casino te winnen met een systeem waarmee je niet kunt verliezen. Voor  sommige mensen was het geen droom.......

Albert R. Hibbs was een geniale wiskundige. In 1949 namen hij en een medestudent genaamd Roy Walford vrij af van school en gingen naar Las Vegas, Nevada. Hun doel was om het roulettewiel van de casino's van  Las Vegas en Reno zodanig te bestuderen zodat ze een systeem vonden waarmee ze een wiskundig voordeel zouden krijgen op de casino's en veel zouden gaan winnen. Het lukte ze en ze wonnen maar liefst $42.000 wat een enorm bedrag was in die tijd.

Het idee van een voorspelbaar roulettewiel is niet nieuw. Omdat sommige Roulette ketels niet goed uitgebalanceerd zijn belandt de bal vaker in bepaalde zones. Het in de eind jaren tachtig had het veel in  Nederlandse (illegale) casino's gespeelde spel Golden Ten hetzelfde manco. Op het moment dat je vast kunt stellen welke zones in de roulette ketel vaker worden bezocht door het rouletteballetje heb je  een mathematisch voordeel. Hiervoor moet je het roulettewiel voor langere tijd bestuderen, sommige nummers vallen dan duidelijk vaker. Deze nummers worden meer gebet door de mensen die de informatie van dit  roulettewiel hebben geanalyseerd en creëren daarmee een voordeel dat ze tot een winnende speler maakt.

Joe Jagger (ja, toevallig familie van Mick Jagger) was een Britse technieker die in de late negentiende eeuw de titel "De man die de bank van Monte Carlo liet springen" kreeg. Een andere gokker en misschien nog wel bekender was Charles Wells. Hij had deze bijnaam ook. Beide spelers vonden in het casino van Monte Carlo een systeem om winnend te spelen gebaseerd op zones waar de bal meer viel dan in andere  zones. Wells was ook de man die later verantwoordelijk was voor het oplichten van honderden mensen met valse uitvindingen. Hij stierf bankroet in Frankrijk nadat hij in verschillende landen in de gevangenis  had gezeten.

In 1970 bestudeerden een vrouw genaamd Carol Jarecki en haar man de roulettewielen van San Remo en Monte Carlo. Ze maakten daarna verschillende series van winnende sessies in deze casino's. Zelfs in de moderne tijd van het gokken zijn er blijkbaar nog steeds roulettes die niet vaak genoeg gecontroleerd worden en een afwijking hebben.
De nieuwe manier die casino's hebben om dergelijke afwijkingen aan te tonen zijn natuurlijk gebaseerd op computerprogramma's. Elk nummertje wat gegooid wordt gaat in de computer en bij eventuele afwijkingen gaat er meteen een belletje rinkelen. Het wiel wordt dan meteen aan een strenge controle onderworpen.